Napolyon düşman askerlerinden kaçarken,bir bakkal
Dükkânına
Sığınmış. bakkala hemen kendisini saklamasını
Emretmiş. bakkal da
Napolyon'u müsait bir yere saklayıp, biraz sonra
Gelen düşmanları da:
-'az önce biri koşarak şu tarafa kaçtı.' diye
Savuşturmuş.
Nihayet biraz sonra napolyon'un muhafızları
Yetişmişler.
Bakkal ömründe bir daha karşılaşamayacağı
Napolyon' a sormuş:
-'efendim, bağışlayın ama merak ettim, ölümle bu
Denli burun buruna
Gelmek nasıl bir duygu?'
Napolyon birden öfkelenmiş.
-'sen kim oluyorsun da benimle böyle dalga
Geçercesine
Konuşabiliyorsun?' diye bağırmış.
Hemen askerlerine, adamcağızı kurşuna dizmelerini
Emretmiş.
Askerler
Bakkalın gözünü bağlayıp, karşısına dizilmişler.
Mermiler namlulara
Sürülmüş, artık 'ateş' emri verilecek...
Adamcağız içinden
-'ah, ne yaptın sen? şimdi ölüp gideceksin' diye
Düşünürken,
Arkadan
Bir çift el uzanmış, gözündeki bağı açmış.
Karşısındaki kişi napolyon'muş.
Tek cümleyle cevaplamış napolyon kendisine az önce sorulan soruyu:
-'işte böyle bir duygu!'
Yaşayarak öğrenmek bedeli en yüksek olan öğrenme biçimidir...