Bu, vietnam'da savaşan ve sonunda evine dönecek

Olan john adında bir askerin hikayesidir.john evine

Gitmeden önce san francisco' da bulunan anne babasına

Telefon açtı:

"sevgili anne ve babacigim,sonunda eve geliyorum ama

Birşey sormak istiyorum.bir arkadaşımı da beraber

Eve getirebilir miyim? "

" tabii ki " diye cevapladılar. "onunla tanışmaktan

Mutluluk duyarız".

"ama bilmeniz gereken birşey var" diye john devam etti,

"o savaşta ağır yaralandı.kara mayınına bastı ve kolu

İle bacağını kaybetti.başka gidecek hiçbir yeri yok.

Onun bize gelmesini ve bizimle yaşamasını istiyorum".

" bunu duyduğuma çok üzüldüm oğlum, belki kalacak

Başka bir yer bulması için ona yardımcı olabiliriz"

"o hayır , onun bizimle yaşamasını istiyorum ."

"oğlum," dedi babası, " sen ne istediğinin farkında

Değilsin.böyle büyük bir sorunu olan birisi bizi çok

Rahatsız eder.bizim kendi hayatımız var ,ve böyle farklılığa

İzin veremeyiz. bence sen eve gelmeli ve bu çocuğu unutmalısın.

O kendi yaşamını devam ettirmenin bir yolunu bulacaktır."

O andan sonra , john telefonu kapattı.anne ve babası ondan

Başka bir söz duymadılar...

Birkaç gün sonra , san francisco polisinden bir telefon

Geldi.oğullarının bir binadan düşerek öldüğünü söylediler.

Polise göre intihardı.anne ve baba telaşla uçağa binerek

Oğullarının teşhisini yapmak için san francisco'daki şehir

Morguna gittiler.john'u teşhis etmişlerdi. ama gözleri faltaşı

Gibi açılarak bilmedikleri birşeyi farkettiler. john 'un

Bir bacağı ve bir kolu yoktu...