>> gazi çiftliğinde dolaşıp hava alırken oldukça yaşlı bir kadına rasladık.

>> atatürk attan inerek bu ihiyar kadının yanına sokuldu.

>>

>>

>> - merhaba nine


>>

>>

>> kadın ata'nın yüzüne bakarak hafif bir sesle;

>> - merhaba dedi.

>>

>>

>> - nereden gelip nereye gidiyorsun? kadın şöyle bir duralayıp,

>>

>>

>> - neden sordun ki, dedi. buraların sabısı mısın? yoksa bekçisi mı?

>>

>>

>> paşa gülümsedi.

>> - ne sahibiyim ne de
Bekçisiyim nine. bu topraklar türk milletinin

> malıdır.

>> buranın bekçisi de türk milletinin kendisidir. şimdi nereden gelip nereye

>> gittiğini söyleyecek misin? kadın başını salladı.

>>

>>

>> - tabii söyleyeceğim, ben sincan'ın köylerindenim bey, otun güç bittiği,

>> atın geç yetişdiği kavruk köylerinden birindeyim. bizim mıhtar bana bilet

>> aldı trene bindirdi, kodum angara'ya geldim.

>>

>>

>> -
Muhtar niçin ankara'ya gönderdi seni?

>>

>>

>> - gazi paşamızı görmem için. başını pek ağrıttım da.... benim iki oğlum

>> gavur harbinde şehit düştü. memleketi gavurdan kurtaran kişiyi bir kez

>> görmeden ölmeyeyim diye hep dua ettim durdum. rüyalarıma girdi gazi paşa.

>> bende gün demeyip mıhtara anlatınca, o da bana bilet alıverip saldı

>> angaraya, giceleyin geldimdi. yolu neyi de bilemediğimden işte ağşamdan

>> belli böyle kendimi ordan oraya vurup duruyom bey.

>>


>>

>> - senin gazi paşa'dan başka bir isteğin var mı? kadını birden yüzü

>> sertleşti.

>>

>>

>> - tövbe de bey, tövbe de! daha ne isteyebilirim ki... o bizim vatanımızı

>> gurtardı. bizi düşmanın elinden kurtardı. şehitlerimizin mezarlarını

> onlara

>> çiğnetmedi daha ne isteyebilirim ondan? onun sayesinde şimdi istediğimiz

>> gibi yaşıyoruz. şunun bunun gavur dölünün köpeği olmaktan onun sayesinde

>>
Kurtulmadık mı? buralara bir defa yüzünü görmek, ona sağol paşam! demek

>> için düştüm. onu görmeden ölürsem gözlerim açık gidecek. sen efendi bir

>> adama benziyon, bana bir yardım ediver de gazi paşayı bulacağım yeri

>> deyiver. atatürk'ün gözleri dolu dolu olmuştu, çok duygulandığı her

> halinden

>> belliydi.

>>

>> bana dönerek,

>> - görüyorsun ya gökçen, işte bu bizim insanımızdır... benim köylüm, benim

>> vefalı türk anamdır bu. attan indim. yaşlı kadının elini tuttum anacığım


>> dedim, sen gökte aradığını yerde buldun, rüyalarını süsleyen, seni

>> buralara kadar koşturan gazi paşa yani atatürk işte karşında duruyor.

>> köylü kadın bu sözleri duyunca şaşkına döndü. elindeki değneği yere

>> fırlatıp, atatürk'ün ellerine sarıldı. görülecek bir manzaraydı bu.

>> ıkisi de ağlıyordu. ıki türk insanı biri kurtarıcı, biri kurtarılan,

>> ana oğul gibi sarmaş dolaş ağlıyorlardı. yaşlı kadın belki on defa

>> öptü atanın ellerini. ata da onun ellerini öptü. sonra heybesinden

>> küçük bir paket çıkarttı. daha doğrusu
Beze sarılmış bir köy peyniri.

>> bunu atatürk'e uzattı;

>>

>>

>> - tek ineğimim sütünden kendi ellerimle yaptım gazi paşa, bunu sana

>> hediye

>> getirdim. seversen gene yapıp getiririm.

>>

>>

>> paşa hemen orada bezi açıp peyniri yedi. çok beğendiğini söyledi. sonra

>> birlikte köşke kadar gittik. oradakilere şu emri verdi; "bu anamızı alın

>> burada iki gün konuk edin. sonra köyüne götürün. giderken
De kendisine üç

>> inek verin benim armağanım olsun."

>> alıntıdır.