|
Seviyorum sevmenin acı
verdiğini Her sevenin sevilmediği bile bile ... Ama yine de bir umut
taşıyorum .Belki seven sevilir diye.
Herzaman gül, hayata gülücük şaç, gülmeyi benimse, Çünkü senin bir
gülüşün için, Koca dünyada yaşayan biri mutlaka biri vardır.
Güneşin doğduğu yerde parlayan bir ışık görürsen.Bilki senin için yanan
kalbimdir.
Bazen sana gayesiz, raslantısal bakardım... Sense kaçırırdın gözlerini
benden. Oysa , sana bakarken gözlerinde kalbini görürdüm.
Gözlerin olmadan da kalbini göreceğimden habersizdin. Ve hatta sana
bakmadan seni hissettiğimi bilmezdin
Titrer durur ellerim yanında. Vücudum ürpermeyle dolar. Üşüyorum ben
yanında. Çünkü varlığın içime serinlik veriyor
İçim o kadar senle doldu ki... İnsanlar seni gözbebeklerimde görürler
diye bakmaya korkar oldum
Öyle güzeldin ki! Ama bir gün anladım yüzündeki güzelliğin ruhundan
geldiğini. Öyle güzeldin ki! Anladım seni güzel gören benim gözlerimdi.
Sevgimin güzelliğiydi seni güzelleştiren.
Eğilip gözlerime baktı: seni seyredebilirmiyim dedi usulcacık. Sandım
eylemlerin, insanların gözlerimde ve yüzümde oynaşmasını Seyredecek.
"Evet" dedim belli belirsiz. Yumdu gözlerini. şaşırdım. Sonra anladım ki
kalbinde seyrediyordu beni.
Ufukta bir gemi görsem seni taşıyan, Mavi denize dalardım geriye
bakmadan .Uçsuz bucaksız mavilikte arardım beni .Taa ki beni sende
bulana kadar.
Ay yıldıza mutluluk fısıldarken.Gökyüzü sevincini yeryüzü ile
paylaşırken.Ben sana bir parça mutluluk yolluyorum.içindeki umut
çiçekleri hiç solmasın diye
Hani gözler varya sözleri anlatır, Hani sözler varya gözleri aglatır,
Hani anlar varya değeri geç anlaşılır,Bir de aşk varya seni bana
anlatır..
Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır: O da geçip giden
zaman...
Seni düşünür , seni özlerim , Sevgilerin özlemlerin derinliğinde .Ne
olur kır şeytanın bacağını birkez beni hatırla , Bir sonbahar
serinliğinde..
Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi düzeltmek ise gece
doğan güneşe dokunmaya benzer. Sen o suya yazı yazdın.Şimdi güneşin
doğmasını bekle.
Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nefes almak değilmiş, yaşamak. Ateşlerde
yanmak gibi bir şey, Seni severken,sensiz olmak...
Gökyüzü yıldızlarla doluydu, ben hep seni düşünürken. Hüzün yıldızları
koydum adlarını, seni hatırlatıyor diye. Aynı onlar gibi sende benden
çok uzaklardaydın.
göz kırpardın uzaklardan sessizce. Bense hep seni bekledim, kırık
kalbim, yaşlı gözlerimle.
Aynaya bakınca kendimi değil kocaman bir yürek .Ve o yürekte ondan da
büyük bir sen gördüm.
Yağmur vuruyorsa pencerene,Anla ki o zaman ben ağlıyorum. Yağmur
pencerene vururken ,Benim gözyaşlarım da kalbime vuruyor; Tıpkı yağmur
gibi..
Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine bütün insanlara .Senin
gözlerinde ışlıdayan bir çift yıldızı gönderirdim.
Ya durgun olmalı deniz ; ya durmalı ya da kudurmalı, Sonuna kadar
saplanamayacksa hançer kınıda durmalı , Seven ölene dek sevilmeyecekse
baştan unutulmalı.
Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel , Herkesin sevmeyi
haketmeyeceği kadar özelsin.
Sen dünyaya sürgün bir meleksin .Ve ben seni o kadar çok seveceğimki
.Bir daha cennetine dönemeyeceksin
Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüreğimde,Nede aşkımı körükleyen bir
rüzgar , Ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm, Ne de kaybetmeye
dayanacak kalbim var.
Sevgi bir yıldızdır yanıp sönen , Masmavi bir düştür gökyüzünde hiç
ölmeyen , Sevenlerin mumudur sevgi , Eriyip de hiç bitmeyen.
Eğer birgün sevmek istersen önce kendini sev,Daha sonrada istersen
beni,Ama beni; beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin,
Çünkü ben seni öyle sevdim.
Bir gün gelip soracaksın beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanrı'yı mı
diye...Ben hiç düşünmeden Tanrıyı diyeceğim ve sen küsüp gideceksin.
Ama nereden bileceksin içimdeki Tanrının sen olduğunu...
Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi...Seni sevdim, sensin
diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, Belki
seversin diye...
Birgün biri çıkıpta güneşe adını buzla yazarsa ,Bilki o seni benden daha
çok seviyor...
Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel , Herkesin sevmeyi
haketmeyeceği kadar özelsin.
Yaşamak gecenin tüm karanlığına rağmen, Buğulu bir cama güneşi
çizebilmektir.YAŞAMAK DİRENMEKTİR !
Ağlamak istiyorsanız asla yapmayın.Çünkü, bir yerlerde sadece sizin bir
gülüşünüz için,Yaşayan birileri mutlaka vardır.
Eğer bir gün aşkın ölürse onu doğduğu yere göm kalbine !!
Seviyorum sevmenin acı verdiğini Her sevenin sevilmediği bile bile ...
Ama yine de bir umut taşıyorum .Belki seven sevilir diye.
Herzaman gül, hayata gülücük şaç, gülmeyi benimse, Çünkü senin bir
gülüşün için, Koca dünyada yaşayan biri mutlaka biri vardır.
Güneşin doğduğu yerde parlayan bir ışık görürsen.Bilki senin için yanan
kalbimdir.
Bazen sana gayesiz, raslantısal bakardım... Sense kaçırırdın gözlerini
benden. Oysa , sana bakarken gözlerinde kalbini görürdüm.
Gözlerin olmadan da kalbini göreceğimden habersizdin. Ve hatta sana
bakmadan seni hissettiğimi bilmezdin
Titrer durur ellerim yanında. Vücudum ürpermeyle dolar. Üşüyorum ben
yanında. Çünkü varlığın içime serinlik veriyor
İçim o kadar senle doldu ki... İnsanlar seni gözbebeklerimde görürler
diye bakmaya korkar oldum
Öyle güzeldin ki! Ama bir gün anladım yüzündeki güzelliğin ruhundan
geldiğini. Öyle güzeldin ki! Anladım seni güzel gören benim gözlerimdi.
Sevgimin güzelliğiydi seni güzelleştiren.
Eğilip gözlerime baktı: seni seyredebilirmiyim dedi usulcacık. Sandım
eylemlerin, insanların gözlerimde ve yüzümde oynaşmasını Seyredecek.
"Evet" dedim belli belirsiz. Yumdu gözlerini. şaşırdım. Sonra anladım ki
kalbinde seyrediyordu beni.
Ufukta bir gemi görsem seni taşıyan, Mavi denize dalardım geriye
bakmadan .Uçsuz bucaksız mavilikte arardım beni .Taa ki beni sende
bulana kadar.
Ay yıldıza mutluluk fısıldarken.Gökyüzü sevincini yeryüzü ile
paylaşırken.Ben sana bir parça mutluluk yolluyorum.içindeki umut
çiçekleri hiç solmasın diye
Hani gözler varya sözleri anlatır, Hani sözler varya gözleri aglatır,
Hani anlar varya değeri geç anlaşılır,Bir de aşk varya seni bana
anlatır..
Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır: O da geçip giden
zaman...
Seni düşünür , seni özlerim , Sevgilerin özlemlerin derinliğinde .Ne
olur kır şeytanın bacağını birkez beni hatırla , Bir sonbahar
serinliğinde..
Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi düzeltmek ise gece
doğan güneşe dokunmaya benzer. Sen o suya yazı yazdın.Şimdi güneşin
doğmasını bekle.
Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nefes almak değilmiş, yaşamak. Ateşlerde
yanmak gibi bir şey, Seni severken,sensiz olmak...
Gökyüzü yıldızlarla doluydu, ben hep seni düşünürken. Hüzün yıldızları
koydum adlarını, seni hatırlatıyor diye. Aynı onlar gibi sende benden
çok uzaklardaydın.
göz kırpardın uzaklardan sessizce. Bense hep seni bekledim, kırık
kalbim, yaşlı gözlerimle.
Aynaya bakınca kendimi değil kocaman bir yürek .Ve o yürekte ondan da
büyük bir sen gördüm.
Yağmur vuruyorsa pencerene,Anla ki o zaman ben ağlıyorum. Yağmur
pencerene vururken ,Benim gözyaşlarım da kalbime vuruyor; Tıpkı yağmur
gibi..
Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine bütün insanlara .Senin
gözlerinde ışlıdayan bir çift yıldızı gönderirdim.
Ya durgun olmalı deniz ; ya durmalı ya da kudurmalı, Sonuna kadar
saplanamayacksa hançer kınıda durmalı , Seven ölene dek sevilmeyecekse
baştan unutulmalı.
Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel , Herkesin sevmeyi
haketmeyeceği kadar özelsin.
Sen dünyaya sürgün bir meleksin .Ve ben seni o kadar çok seveceğimki
.Bir daha cennetine dönemeyeceksin
Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüreğimde,Nede aşkımı körükleyen bir
rüzgar , Ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm, Ne de kaybetmeye
dayanacak kalbim var.
Sevgi bir yıldızdır yanıp sönen , Masmavi bir düştür gökyüzünde hiç
ölmeyen , Sevenlerin mumudur sevgi , Eriyip de hiç bitmeyen.
Eğer birgün sevmek istersen önce kendini sev,Daha sonrada istersen
beni,Ama beni; beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin,
Çünkü ben seni öyle sevdim.
Bir gün gelip soracaksın beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanrı'yı mı
diye...Ben hiç düşünmeden Tanrıyı diyeceğim ve sen küsüp gideceksin.
Ama nereden bileceksin içimdeki Tanrının sen olduğunu...
Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi...Seni sevdim, sensin
diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, Belki
seversin diye...
Birgün biri çıkıpta güneşe adını buzla yazarsa ,Bilki o seni benden daha
çok seviyor...
Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel , Herkesin sevmeyi
haketmeyeceği kadar özelsin.
Yaşamak gecenin tüm karanlığına rağmen, Buğulu bir cama güneşi
çizebilmektir.YAŞAMAK DİRENMEKTİR !
Ağlamak istiyorsanız asla yapmayın.Çünkü, bir yerlerde sadece sizin bir
gülüşünüz için,Yaşayan birileri mutlaka vardır.
Eğer bir gün aşkın ölürse onu doğduğu yere göm kalbine !!
Seviyorum sevmenin acı verdiğini Her sevenin sevilmediği bile bile ...
Ama yine de bir umut taşıyorum .Belki seven sevilir diye.
Herzaman gül, hayata gülücük şaç, gülmeyi benimse, Çünkü senin bir
gülüşün için, Koca dünyada yaşayan biri mutlaka biri vardır.
Güneşin doğduğu yerde parlayan bir ışık görürsen.Bilki senin için yanan
kalbimdir.
Bazen sana gayesiz, raslantısal bakardım... Sense kaçırırdın gözlerini
benden. Oysa , sana bakarken gözlerinde kalbini görürdüm.
Gözlerin olmadan da kalbini göreceğimden habersizdin. Ve hatta sana
bakmadan seni hissettiğimi bilmezdin
Titrer durur ellerim yanında. Vücudum ürpermeyle dolar. Üşüyorum ben
yanında. Çünkü varlığın içime serinlik veriyor
İçim o kadar senle doldu ki... İnsanlar seni gözbebeklerimde görürler
diye bakmaya korkar oldum
Öyle güzeldin ki! Ama bir gün anladım yüzündeki güzelliğin ruhundan
geldiğini. Öyle güzeldin ki! Anladım seni güzel gören benim gözlerimdi.
Sevgimin güzelliğiydi seni güzelleştiren.
Eğilip gözlerime baktı: seni seyredebilirmiyim dedi usulcacık. Sandım
eylemlerin, insanların gözlerimde ve yüzümde oynaşmasını Seyredecek.
"Evet" dedim belli belirsiz. Yumdu gözlerini. şaşırdım. Sonra anladım ki
kalbinde seyrediyordu beni.
Ufukta bir gemi görsem seni taşıyan, Mavi denize dalardım geriye
bakmadan .Uçsuz bucaksız mavilikte arardım beni .Taa ki beni sende
bulana kadar.
Ay yıldıza mutluluk fısıldarken.Gökyüzü sevincini yeryüzü ile
paylaşırken.Ben sana bir parça mutluluk yolluyorum.içindeki umut
çiçekleri hiç solmasın diye
Hani gözler varya sözleri anlatır, Hani sözler varya gözleri aglatır,
Hani anlar varya değeri geç anlaşılır,Bir de aşk varya seni bana
anlatır..
Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır: O da geçip giden
zaman...
Seni düşünür , seni özlerim , Sevgilerin özlemlerin derinliğinde .Ne
olur kır şeytanın bacağını birkez beni hatırla , Bir sonbahar
serinliğinde..
Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi düzeltmek ise gece
doğan güneşe dokunmaya benzer. Sen o suya yazı yazdın.Şimdi güneşin
doğmasını bekle.
Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nefes almak değilmiş, yaşamak. Ateşlerde
yanmak gibi bir şey, Seni severken,sensiz olmak...
Gökyüzü yıldızlarla doluydu, ben hep seni düşünürken. Hüzün yıldızları
koydum adlarını, seni hatırlatıyor diye. Aynı onlar gibi sende benden
çok uzaklardaydın.
göz kırpardın uzaklardan sessizce. Bense hep seni bekledim, kırık
kalbim, yaşlı gözlerimle.
Aynaya bakınca kendimi değil kocaman bir yürek .Ve o yürekte ondan da
büyük bir sen gördüm.
Yağmur vuruyorsa pencerene,Anla ki o zaman ben ağlıyorum. Yağmur
pencerene vururken ,Benim gözyaşlarım da kalbime vuruyor; Tıpkı yağmur
gibi..
Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine bütün insanlara .Senin
gözlerinde ışlıdayan bir çift yıldızı gönderirdim.
Ya durgun olmalı deniz ; ya durmalı ya da kudurmalı, Sonuna kadar
saplanamayacksa hançer kınıda durmalı , Seven ölene dek sevilmeyecekse
baştan unutulmalı.
Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel , Herkesin sevmeyi
haketmeyeceği kadar özelsin.
Sen dünyaya sürgün bir meleksin .Ve ben seni o kadar çok seveceğimki
.Bir daha cennetine dönemeyeceksin
Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüreğimde,Nede aşkımı körükleyen bir
rüzgar , Ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm, Ne de kaybetmeye
dayanacak kalbim var.
Sevgi bir yıldızdır yanıp sönen , Masmavi bir düştür gökyüzünde hiç
ölmeyen , Sevenlerin mumudur sevgi , Eriyip de hiç bitmeyen.
Eğer birgün sevmek istersen önce kendini sev,Daha sonrada istersen
beni,Ama beni; beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin,
Çünkü ben seni öyle sevdim.
Bir gün gelip soracaksın beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanrı'yı mı
diye...Ben hiç düşünmeden Tanrıyı diyeceğim ve sen küsüp gideceksin.
Ama nereden bileceksin içimdeki Tanrının sen olduğunu...
Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi...Seni sevdim, sensin
diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, Belki
seversin diye...
Birgün biri çıkıpta güneşe adını buzla yazarsa ,Bilki o seni benden daha
çok seviyor...
Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel , Herkesin sevmeyi
haketmeyeceği kadar özelsin. |